otherwise, in a different way

Lost in the Lens: Mairy Leonardou


Κάθε φωτογραφία είναι μια εξομολόγηση. Είναι μια στιγμή που παγώνει τον χρόνο, μια αλήθεια που ψιθυρίζεται μέσα από φως και σκιές. Σε αυτές τις συνέντευξεις, ανακαλύπτουμε τι σημαίνει να βλέπεις τον κόσμο μέσα από τον φακό κάποιου που δεν φοβάται να νιώσει.

Η πρώτη φωτογράφος που απαντάει στις ερωτήσεις μας είναι η επίσημη φωτογράφος του SINON,  @mairy.leonardou . 

Ποια στιγμή της ζωής σου σε ενέπνευσε τόσο βαθιά που αποφάσισες να πάρεις στα χέρια σου για πρώτη φορά τον φακό;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μου είναι ευδιάκριτη η πρώτη γιατί έχω μεγαλώσει με το βίωμα του φακού. Σε κάθε διακοπές με τους γονείς μου βγάζαμε πολλά φιλμ και θυμάμαι πάντα τη χαρά της εμφάνισης, τα άλμπουμ κι όλη αυτή την ιεροτελεστία . Θα σου πω όμως δύο φωτογραφίες που όταν τις έβγαζα είπα «σίγουρα αυτό κάτι θα φέρει».  Η μια ήταν όταν έβγαλα μια φωτογραφία τα πόδια μιας κούκλα Barbie ανάμεσα σε ένα φυτό και την ζωγράφισε ένα υπέροχος Ισπανός ζωγράφος και η δεύτερη, η φωτογράφιση για το open call της Vogue.

Πώς ορίζεις την αυθεντική δημιουργικότητα στη δουλειά σου, και ποιες συνήθειες πιστεύεις πως διαμορφώνουν τη μοναδική ταυτότητα που έχεις;

Η ταυτότητα της δουλειάς μου ήταν, είναι, και θα είναι πάντα να αποτυπώνει το αίσθημα. Όταν μου το λένε αυτό για τις εικόνες μου λιώνω, και νομίζω για μένα αυτό είναι η αυθεντική δημιουργικότητα. Εχω πει πολλές φορές ότι αν σταματήσουν οι εικόνες μου να έχουν αίσθημα , θα πω κάτι πιο πυρηνικό δεν πάει καλά και θα πρέπει να το πάρω αλλιώς. Τώρα όσον αφορά τις συνήθεις που τη διαμορφώνουν, νομίζω είναι οι προσωπικές μου ιστορίες. Αυτές τροφοδοτούν τον τρόπο που βλέπω μέσα από το φακό.

Είναι απαραίτητο το πάθος σε αυτό το επάγγελμα; Αν ναι, πως το διατηρείς σε απαιτητικές περιόδους ή σε δύσκολες στιγμές;

Το πάθος θεωρώ πως είναι κινητήριος δύναμη σε όλα τα πράγματα και λέω πάντα ότι είμαι παίκτης ψυχολογίας, όταν μου αρέσει και με εμπνέει αυτό που φωτογραφίζω φαίνεται παντού. Υπάρχουν στιγμές που λόγω φόρτου και καταστάσεων νιώθεις λιγότερο δημιουργικός αλλά πάντα εμφανίζεται ένα ερέθισμα που σε ενεργοποιεί ξανά.

Τι θεωρείς ότι χρειάζεται για να δημιουργήσεις μια εικόνα που όχι μόνο καταγράφει τη στιγμή, αλλά και την ψυχή;

Μου αρέσει πολύ αυτή η ερώτηση, με συγκινεί. Χρειάζεται συναισθηματική χωρητικότητα κι διάθεση επικοινωνίας. Όταν μου λέει κάποιος «μα πως γίνεται να αποτυπώνεις όλους τους ανθρώπους όμορφους ή ερωτικούς» απαντάω πάντα πως πίστεψε με δε μαγειρεύω κάποιο μαγικό φίλτρο, μάλλον είναι αυτό που με αφορά να βλέπω. Εχω το χώρο και τη διάθεση να δω μια πλευρά σε έναν άνθρωπο, μια λεπτομέρεια, μια συνθήκη που ακουμπάει κάτι μέσα μου.

Πριν την τελευταία και πιο αγαπημένη μας ερώτηση αυτής της σειράς συνεντεύξεςων, παίρνουμε μια ανάσα και διαλέγουμε τις αγαπημένες μας φωτογραφίες από το φακό της Μαίρης…

Ποιό είναι το κομμάτι της καρδιάς σου που ρισκάρεις να αποκαλύψεις μέσα από κάθε σου λήψη;

Εγώ και η λέξη ρίσκο γενικά δεν είμαστε παρά πολύ φίλοι, θα σου πω όμως πως υπάρχουν κάποιες συνθήκες που το κομμάτι που συνειδητά ή ασυνείδητα έχω ρισκάρει, έχει φέρει πολύ μεγάλα πράγματα για την καρδούλα μου. Το ρίσκο δηλαδή που παίρνω προσωπικά αφορά αυτό το άνοιγμα προς ανθρώπους που με μαγνητίζουν και με μετακινούν .

Μαίρη, εμείς με το ρίσκο είμαστε φίλοι, γιατί ρισκάραμε μέσα από τις λήψεις σου για το SINON να δούμε κάθε αλήθεια. Όχι της φωτογραφίας απλώς, αλλά των ανθρώπων. Σ’ ευχαριστούμε βαθιά.