Ο Μιχάλης Συριόπουλος πιστεύει πως η μαγεία της τέχνης βρίσκεται στην πολυφωνία και στα ανοιχτά μυαλά.

Όταν ξεκίνησε η ιδέα του SINON, στο μυαλό μου υπήρχε μόνο ένα πράγμα σίγουρο. Αυτό ήταν, είναι, και θα είναι πως πάντα θα ζητάω συνεντεύξεις από ανθρώπους που τους ξέρω και γνωρίζω ότι αξίζει να τους ακούμε, ή από ανθρώπους που δεν ξέρω, αλλά πιστεύω πως θα μπουν στην πρώτη κατηγορία με ευκολία.

Ο Μιχάλης Συριόπουλος, ανήκει στην πρώτη κατηγορία, και είμαι ευγνώμων για το γεγονός αυτό.

Θα σε πάω λίγο πίσω, στον Σεπτέμβρη που μας πέρασε. Τι ήταν αυτό που ένιωσες όταν κατάλαβες ότι την πρώτη μέρα των εγγραφών στο τΖΕΝεράλε acting studio υπήρχε μια μεγάλη ουρά ανθρώπων που περίμεναν έξω από το εργαστήρι για να γραφτούν;

Αρχικά δεν το πίστευα, γιατί δεν ήμουν εκεί την συγκεκριμένη στιγμή. Μετά όμως, μου ήρθαν φωτογραφίες από αγαπημένους ανθρώπους, που αποτύπωναν αυτό που συνέβαινε, και θα σου πω πως ένιωσα μεγάλη αγωνία για τον αν θα χωράνε τα άτομα στο εκάστοτε τμήμα. Μετά όταν ηρέμησε η κατάσταση, και μπορέσα να αναλογιστώ τι ήταν αυτό που έγινε, δεν μπορώ να σου κρύψω ότι χάρηκα πολύ. Χάρηκα, γιατί το τΖΕΝεράλε acting studio, είναι ένα εργαστήρι με πολύ μεράκι, και πολλή ατομική και συλλογική δουλειά, και όταν αυτό μαθαίνεται και αναταμείβεται μόνο χαρούμενο μπορεί να με κάνει. Και ακόμα πιο χαρούμενο με κάνει το γεγονός ότι φέτος ήρθαν άνθρωποι συγγενείς, και ακόμα έρχονται. Αυτά είναι ωραία γαλόνια. Γαλόνια όχι για να επαναπαυθείς, αλλά για να συνεχίσεις να κάνεις αυτό που κάνεις με περισσότερη φαντασία και τρέλα.

Από το τμήμα του σκληρού ρεαλισμού, μέχρι το τμήμα της σάτιρας, τι είναι αυτό που καταλαβαίνεις ότι προσπαθούν να βρουν όσοι έρχονται στο εργαστήρι;

Τα κίνητρα του κάθε σπουδαστή μας είναι τελείως διαφορετικά. Άλλος θέλει να έρθει για να κοινωνικοποιηθεί, άλλος για να βάλει στην προσωπική του ζωή τη φαντασία, την έκθεση. Άλλος είναι εκκολαπτόμενος σπουδαστής για μελλοντική δραματική σχολή. Άλλος μπορεί να είναι απόφοιτος δραματικής σχολής και να έρχεται για συγκεκριμένη εκπαίδευση σε κάτι, καθώς έχουμε και πιο εξειδικευμένα τμήματα για αυτό. Σημασία όμως έχει ότι όποιο κι αν είναι το κίνητρο τους, οι άνθρωποι αυτοί γίνονται μέσα από το θέατρο μια παρέα. Εμένα αυτό είναι το ζητούμενο μου, και η χαρά μου. Το τΖΕΝεράλε acting studio, είναι ένας χώρος που νιώθω όμορφα ηθικά, γιατί δεν δημιουργώ άνεργους συναδέλφους, αλλά ανθρώπους που βρίσκουν το μεράκι τους μέσα σε αυτόν, από μια νοικοκυρά που δεν το τόλμησε ποτέ, μέχρι ένα παιδί που μόλις τελείωσε το σχολείο και ψάχνει να ανοίξει τους ορίζοντές του, δίνοντας όμως όλα τα υλικά που μπορεί κάποιος να πάρει από μια δραματική σχολή (κάποιες φορές ίσως και περισσότερα), χωρίς φυσικά να έχει στο τέλος την ανάλογη εκπαίδευση και τον τίτλο.

Από τους μαθητές σου, τις ιστορίες τους, και το λόγο που χτυπάνε το κουδούνι του τΖΕΝεράλε, τι κερδίζεις;

Ξέρεις, αναρωτιέμαι πολλές φορές, αν εγώ αλλάζω εκείνους, ή αν εκείνοι αλλάζουν εμένα. Για εμένα, η σχέση καθηγητή και μαθητή, είναι η πιο ερωτική σχέση, και δεν μιλάω καθόλου σεξουαλικά. Πρόκειται για ένα ταξίδι προσωπικό με τον κάθε ένα ξεχωριστά. Είναι ένα στοίχημα που βάζεις μαζί τους, και το νικάς. Και όταν αυτό είναι συνειδητό, από ενήλικα, σε ενήλικα, είναι μαγεία.

Είσαι γεμάτος από αυτό που συμβαίνει αυτή την στιγμή στο εργαστήρι σου, με μαθητές, καθηγητές, τμήματα ή οροματίζεσαι κάτι διαφορετικό για το μέλλον;

Ότι ήρθαν πολλοί άνθρωποι φέτος, δεν σημαίνει ότι θα μείνουν κιόλας. Πρέπει διαρκώς να προσπαθούμε να τους δίνουμε το περισσότερο δυνατό σε πνεύμα αλλά και σε υλή για αυτό που επέλεξαν να κάνουν, να υπάρχει εξέλιξη, να τηρούνται οι κανόνες που βάζουμε. Δεν έχει ησυχία όλο αυτό. Άλλωστε δεν μου αρέσει και η ησυχία στη ζωή μου, μου αρέσει η δημιουργική φασαρία. Θέλω συνέχεια κάτι παραπάνω, όχι σε αριθμό ατόμων. Θέλω και παλεύω για κάτι παραπάνω, σε παροχές, σε πρωτοπορία, σε ιδέες, σε πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί, σε ποιότητα. Θα τονίσω όμως, το τΖΕΝεράλε, δεν δημιουργεί επαγγελματίες ηθοποιούς, το τΖΕΝεράλε είναι ένας χώρος για ταξιδευτές του ονείρου, που φυσικά αν θέλουν να μπουν στη διαδικασία να κάνουν το επόμενο βήμα για μια δραματική σχολή, εμείς με χαρά τους προετοιμάζουμε.

Στο επίσημο site του τΖΕΝεράλε acting studio, θα βρεις όλες τις πληροφορίες για την σεζόν 2024-2025, όπως και παλαιότερο υλικό από παραστάσεις και δράσεις.

generale.gr

Ακολούθησε το τΖΕΝεράλε acting studio σε Instagram & Facebook για να ενημερώνεσαι για τα νέα τμήματα, όπως το τμήμα ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΉ ΣΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ, με τον Σπύρο Μιχαλόπουλο για επαγγελματίες ηθοποιούς, απόφοιτους και σπουδαστές δραματικών σχολών, καθώς και υποψήφιους σπουδαστές που επιθυμούν να εμβαθύνουν στις τεχνικές της υποκριτικής στην κάμερα, και το τμήμα ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΓΡΑΦΗ : από το concept, στη σελίδα, στη σκηνή, με την Πένυ Φυλακτάκη για όσους έχουν ήδη εμπειρία με τη γραφή, αλλά και για αρχάριους.

Instagram: @generale_acting_studio

Facebook: τΖΕΝεράλε Acting Studio

Από πολύ σκοτεινούς ρόλους, φέτος βρέθηκες στα Grand Hotel, στον ΑΝΤ1, να κάνεις την αθώα ψυχή του Κόμη. Πως το βιώνεις αυτό και κατά βάση ένιωσες σαν ηθοποιός ότι χρειαζόσουν να δείξεις και κάποιον «καλό χαρακτήρα» πιο έντονα;

Από την σχολή, και από τα πρώτα χρόνια της καριέρας μου στην Θεσσαλονική είχα ταυτιστεί με καλούς ρόλους. Δεν πίστευε κανείς ότι θα μου δωθεί ποτέ κάποιος κακός χαρακτήρας. Με τις τελευταίες δουλειές στην τηλεόραση και στο θέατρο, έφτασε ο κόσμος να πιστεύει ότι δεν μπορώ να παίξω κάποιον καλό άνθρωπο. Δεν ήταν το όνειρο μου ποτέ να ανήκω σε ένα είδος. Ο στόχος μου είναι να μην με αναγνωρίζουν, να μεταμορφώνομαι συνεχώς, και να γλιστράω από είδος σε είδος. Είχα όμως μια τεράστια λαχτάρα να παίξω καλόν άθνρωπο στην τηλεόραση, και μια τέτοια αθώα, προς το παρόν, ψυχή σαν του Κόμη. Το τονίζω το προς το παρόν. Υπήρχαν άνθρωποι που στην αρχή δεν πίστευαν ότι είναι καλός, ότι κάτι κρυβόταν από πίσω.

Περνάς καλά μαζί του;

Θα φανεί πολύ γραφικό τώρα αυτό, και ότι έτσι πρέπει να λέγονται τα πράγματα. Αλλά, αλήθεια, φέτος στην τηλεόραση, απολαμβάνω κάθε λεπτό γυρίσματος. Είμαστε όλοι ένα καμαρίνι, που είναι πολύ σημαντικό, γιατί εγώ σε τέτοιο περιβάλλον πιστεύω πως ανθίζω. Έχουμε δέσει πάρα πολύ και έχω μια υπέροχη παρτενέρ, την Γεωργία Κουβαράκη, που να σου πω την αλήθεια ήμουν πάντα τυχερός με τις παρτενέρ μου. Χαίρομαι πολύ, και χαίρομαι ιδιαίτερα που έχει και τέτοια ανταπόκριση από τον κόσμο. Το Grand Hotel είναι μια στιγμή, που δεν θέλω να σκέφτομαι το μετά, θέλω να μείνω και να ζω το τώρα.

Σε μια ιδανική συνθήκη, που θα μπορούσες να διαλέξεις εσύ το ρόλο σου στο Grand Hotel, θα διάλεγες πάλι τον Κόμη, ή θα ήθελες να ανακαλύψεις τις πτυχές κάποιου άλλου ρόλου στο ξενοδοχείο;

Θα διάλεγα πάλι το ρόλο του Κόμη. Είναι ένας ρόλος που πραγματικά μου αρέσει πολύ, μα θα τον ήθελα με περισσότερες σκηνές! Τώρα αν επέμενες να υποδυθώ κάποιον άλλον πέρα από αυτόν… ίσως θα εξερευνούσα με χαρά και το ρόλο του Βαγγέλη, του αστυνομικού.

Ο Μιχάλης Συριόπουλος πρωταγωνιστεί στην σειρά του ΑΝΤ1 “Grand Hotel”, κάθε Δευτέρα με Πέμπτη στις 21:00.

Πριν περάσουμε στο ερωτηματολόγιο του SINON, υπάρχει κάτι που σκέφτεσαι ότι πρέπει να λέγεται στις συνεντεύξεις, αλλά δεν έχει ακόμα ειπωθεί;

Θα έκανα μια πρόταση. Να παρέχουμε στον κόσμο δωρεάν εισιτήρια για ταξίδια τόσο στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, όπως και δωρεάν βιβλία. Νομίζω ότι ο μοναδικός τρόπος για να ξεφύγουμε από την βία, τον ρατσισμό, το bullying, είναι να ταξιδέψουν οι άνθρωποι και να ανοίξει το μυαλό τους.

Μαζί με την κουβέντα μας, ήρθε και το Ερωτηματολόγιο του SINON. Ένα ερωτηματολόγιο βγαλμένο από όλα όσα θέλουμε να ακούμε από τους ανθρώπους που ασχολούνται με τις τέχνες. Ο Μιχάλης, πήρε στα χέρια του 10 ερωτήσεις.

5 ερωτήσεις μένουν σε εμάς, για να κρατήσουμε κάτι από τον εκείνον, και 5 ερωτήσεις δίνουμε σε εσάς…

Αν η τέχνη σου μπορούσε να «ψιθυρίσει» στον κόσμο μια βαθιά κρυμμένη μέσα σου αλήθεια, ποια θα ήταν αυτή;

Μεγαλώνοντας καταλαβαίνω πως η μαγεία της τέχνης βρίσκεται στην πολυφωνία, και στα ανοιχτά μυαλά. Επομένως δεν θα ήθελα με τίποτα πλέον να τους ψιθύριζα μία λέξη! Αντιθέτως, θα ήμουν πολύ ανοιχτός στο να ακούσω δυνατά τί προκάλεσε η τέχνη μου. Εκεί είναι το ζουμάκι…

Ποιός «κανόνας» μπορεί να δημιουργήθηκε για να σε περιορίζει, και τι θα σήμαινε για την πορεία σου σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος να τον παραβείς εντελώς;

Η πειθαρχία. 18 χρόνια τώρα πορεύομαι με μια πειθαρχία, σχεδόν στρατιωτική στο θέατρο. Θέλω πολύ να με δώ απείθαρχο. Κάνω ήδη την επανάστασή μου!

Σε έναν κόσμο όπου η τέχνη δεν μπορεί να υπάρξει, τι είναι αυτό που θα σε έκανε να νιώθεις ολοκληρωμένος;

Κοίταξε εγώ χωρίς τέχνη, ταξίδια, σεξ και γλυκά δεν την καταλαβαίνω την ζωή…Αν μου βγάλεις την τέχνη …δεν ξέρω, εύχομαι να μη βρω παρηγοριά στην ζάχαρη!

Αν η ζωή σου ήταν ταξίδι, από ποιά σημεία του κόσμου και των βιωμάτων σου θα «περνούσαμε» για να φτάσουμε στον τελικό προορισμό;

Αν η ζωή μου ήταν ταξίδι σίγουρα θα ξεκινούσε από την αρχή. Όλα, όπως συνέβησαν, από την Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, με πολλές στάσεις, δύσβατες και αχαρτογράφητες. Μα θα ήθελα ο προορισμός να ναι φωτεινός και γεμάτος ευχάριστες εκπλήξεις.

Αν κάθε δουλειά σου ήταν μια πινελιά πάνω σε έναν λευκό καμβά, ποια θα ήταν η εικόνα που θα βλέπαμε αν κάναμε τώρα ένα βήμα πίσω για να κοιτάξουμε το δικό σου έργο;

Με πετυχαίνεις σε μια φάση θεατρικής αγρνάπαυσης. Έχω ρίξει σεντόνι στον πίνακα και τον έκρυψα στο πατάρι. Συνηδειτά! Ποιος ξέρει!

Φωτογραφία: Mairy Leonardou – @mairy.leonardou

Ευχαριστούμε πολύ το President Hotel Athens για τη φιλοξενία.

SINON