Όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή την θέση που δεν μπορούμε να θυμηθούμε πως πραγματικά μοιάζει η αγάπη. Και για να φτάσαμε εκεί, σημαίνει πως δεν περάσαμε και πολύ καλά.
Αν κάπου πάει το μυαλό σου κατευθείαν, αν διαβάζεις αυτό το κείμενο και σκέφτεσαι ένα συγκεκριμένο άτομο, τότε θα σου πω με σιγουριά πως αυτό το άτομο δεν άξιζε τελικά τον πόνο που μπορεί εσύ να ένιωσες. Ξέρετε, καμία φορά θεωρούμε υπερβολικά και αστεία τα πράγματα που κάνουν οι άλλοι για έναν έρωτα. Λέμε αποκλείεται να μην μπορούν να χαμογελάσουν, να περάσουν καλά, να νιώσουν ήρεμοι έστω και για λίγο. Αλλά λίγο ή και πολύ όλοι βρεθήκαμε κάποτε εκεί. Ντρέπομαι τώρα που το σκέφτομαι. Όχι γιατί χαλαστήκαμε για ανθρώπους, αλλά επειδή χαλαστήκαμε για ανθρώπους που ήταν οι ίδιοι βαθιά χαλασμένοι.
Γιατί, αν ο άλλος αξίζει, ας πέσεις και στα πατώματα. Ας κλάψεις, ας γίνεις χάλια. Αλλά μεταξύ μας, αν κάποιος άξιζε θα επέτρεπε να νιώσεις έτσι;
Η αγάπη, δεν είναι τα ψίχουλα που σου δίνει κάποιος. Δεν είναι το μια ζέστη, μια κρύο. Δεν είναι το “θέλω άλλα πράγματα στην ζωή μου”. Η αγάπη, όταν έρχεται την νιώθεις ολοκληρωτικά. Σε κάνει χαρούμενο, σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια, ηρεμία, σιγουριά για αυτό που είσαι όταν σε αγαπάνε. Όλα τα άλλα είναι να είχαμε να λέγαμε.
Η αγάπη κάνει μπαμ και τα διαλύει όλα στο πέρασμα της. Αλλά πρόσεχε, περνάει και διαλύει τα εμπόδια, δεν διαλύει εσένα.
Λίγα και καλά. Λίγα και αρκετά, για όσους χρειαζόντουσαν αυτήν την στιγμή να τα διαβάσουν.
xoxo
-sinon team
SINON 