Πολλές φορές έχω σκεφτεί πόσο εύκολα θα ήταν όλα αν ήμουν αυτό που λέμε “αναίσθητη”.
Ξέρεις οι άνθρωποι που δεν έχουν συναίσθημα, ή που το αποφεύγουν, δεν σκέφτονται. Δεν θα κάτσουν να κάνουν overthinking γύρω από ένα project, γύρω από μια κατάσταση, γύρω από ένα μήνυμα. Ωραίο ε;
Κατηγορούμε πολλές φορές αυτά που νιώθουμε. Λέμε “μακάρι να μην ένιωθα”, “μακάρι να μην νοιαζόμουν”, “μακάρι να μην με επηρέαζε”, και το λέμε γιατί πολλές φορές όλα αυτά μας οδηγούν σε μέρη, από μπαρ έως ιατρεία. Όμως αναρωτιέμαι, θα αντέχαμε χωρίς συναίσθημα;
Όσο κι αν το κατηγορούμε, όσο κι αν λέμε πως μας έχει καταστρέψει, δεν θα είμαστε αυτοί που είμαστε χωρίς αυτό. Ναι, δεν λέω, θα ήταν όλα πιο διαχειρίσημα, αν δεν νοιαζόμασταν βαθιά για τους φίλους μας, αν δεν μας στεναχωρούσε μια αναποδιά στην δουλειά, αν δεν μας επηρέαζε μια κουβέντα με την οικογένειά μας, αν κάναμε σεξ χωρίς συναίσθημα. Ε; Καλά δεν θα ήταν; Δεν θα μας άγγιζε τίποτα.
Το να μας αγγίζουν όμως, κυριολεκτικά και μεταφορικά, είναι ανάγκη. Έτσι είναι η ζωή, όταν την ζεις πραγματικά. Σκάει από συναισθήματα. Καλά και κακά. Και ναι, ίσως καμία φορά να χρειάζεσαι ένα διάλειμμα από αυτά, αλλά πόσο θα κρατήσει;
Πολλά τα ερωτήματα. Μια όμως η απάντηση. Να είσαι έτσι όπως είσαι, με όσα νιώθεις, γιατί αυτά θα σε πάνε εκεί που πρέπει να φτάσεις. Σε όλους τους τομείς.
Και ξέρετε, τα έχουμε πει τόσες φορές. Όποιος δεν το εκτιμάει…
xoxo
-sinon team
SINON 