“Θέλω να υλοποιήσω αυτή την ιδέα, αλλά νομίζω δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.”, “Πρέπει να ξεκόψω από αυτόν το φίλο μου, αλλά δεν γίνεται τώρα”, “Μου αρέσεις, αλλά αυτή η χρονική περίοδος δεν είναι η σωστή”, “Μωρέ ξέρεις ίσως το timing να μην είναι καλό”, αυτά κι ακόμα πολλά έχουμε ακούσει, κι έχουμε πει φυσικά (δε βγάζουμε ποτέ την ουρά μας απ’ έξω). Τα ακούσαμε, τα είπαμε. Τα πιστεύουμε όμως;
Τι είναι τελικά το timing, που τόσο χρησιμοποιούμε; Κάποιοι πιστεύουν πολύ σε αυτό. Αλήθεια, κάποιοι σίγουρα έχουν πει “αν είχες έρθει πιο νωρίς…”, σε έρωτες, σε δουλειές, σε ευκαιρίες γενικά. Κάποιοι όντως πιστεύουν πως αν κάτι είχε συμβεί νωρίτερα, αν κάτι είχε γίνει αλλιώς, αν μια χρονική στιγμή είχαν τολμήσει ή δεν είχαν πάρει ένα ρίσκο, ίσως τα πράγματα για εκείνους να ήταν διαφορετικά.
Σκέφτομαι συνέχεια πράγματα που έχω κάνει, πράγματα που δεν έχω κάνει και κάνω overthinking στο πως θα ήταν κάποιες καταστάσεις. Σκέφτομαι, αν είχα δηλώσει άλλη σχολή στο μηχανογραφικό το μακρινό 2015, αν έφευγα από καταστάσεις, αν έμενα σε καταστάσεις, αν δεν πήγαινα μια μέρα στο θέατρο, αν πήγαινα κάπου που τελικά δεν πήγα, αν δεν έκανα κάποια συνέντευξη, αν δεν απαντούσα σε κάποιο μήνυμα, τι θα γινόταν; Τις περισσότερες φορές μετανιώνω για όσα έχω κάνει, λάθος, μεγάλο. Γιατί μετά σκέφτομαι πως κάθε μικρή ή μεγάλη επιλογή έχτισαν την στιγμή που ζω τώρα. Σκέφτομαι πως αν τελικά είχα τη μαγική ικανότητα να αλλάξω κάτι από τα 26 αυτά χρόνια που υπάρχω, κάτι μικρό, ίσως σήμερα να μην έγραφα αυτό το κείμενο, να μην περίμενα να παραλάβω μια πράσινη πολυθρόνα που ήθελα πολύ για το σπίτι, να μην έστελνα μήνυμα σε όποιον έστειλα, να μην σκεφτόμουν οποιον σκέφτομαι, να μην άκουγα το Save Room του John Legend ενώ τρώω ένα παγωτίνι φράουλα – που δε μου αρέσει το παγωτό φράουλα. ΟΛΑ, πραγματικά ΟΛΑ, έχουν έρθει έτσι όπως έπρεπε να έρθουν. Και όχι, δεν οφείλονται στο timing. Το timing δεν το πίστεψα, το έχτισα, το όρισα, ακόμα και με όσα μετάνιωσα.
Και πώς το ορίζεις δηλαδή το timing; Το ορίζεις όταν τολμάς, όταν δεν αφήνεις όσα σου προκάλεσαν οι άλλοι, να σε σταματήσουν. Το ορίζεις όταν λες “θα το κάνω!”, όταν στέλνεις στο “διάολο” κάποι@ν ή κάτι, όταν προσπαθείς, όταν σταματάς να βάζεις τοίχους μπροστά σου, όταν σταματάς να έχεις σαν δικαιολογία το timing. Καμία φορά, πες, θα τα τινάξω όλα στον αέρα, μην περιμένεις το timing να κάνει αυτή τη δουλειά. Μην περιμένεις ένα μαγικό ραβδί να σε κάνει καλά, να σε χωρίσει από την σχέση που δεν τραβάει, να σου δηλώσει παραίτηση από τη δουλειά που μισείς.
Δεν είναι εύκολο, και δεν βγαίνει πάντα σε καλό. Παράδειγμα, αληθινό (γιατί στο sinon είμαστε). Έχω δώσει ευκαιρία σε “πολύ λάθος timing” και αποδείχθηκε από τις ομορφότερες περιόδους της ζωής μου. Καλά, έχει συμβεί και το αντίθετο. Αλλά συνέβη, και ό,τι και αν ήταν με έφερε εδώ που είμαι.
Αφήνεις κάτι που μπορεί καν να μην υπάρχει να ορίσει τη ζωή σου, ενώ μπορείς εσύ ο ίδιος να το κάνεις; Η δύναμη που μπορεί να έχεις, είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη του timing, της τύχης, των “καλών συνθηκών”. Χρησιμοποίησε την γιατί αλλιώς θα χάσεις όσα σου χτυπάνε την πόρτα.
Εντάξει, και επειδή είμαι ειλικρινής, δεν μπορείς πάντα να το κάνεις, γιατί είσαι άνθρωπος, όχι ρομπότ. Στεναχωριέσαι, αγχώνεσαι, πονάς, είσαι στα πατώματα, πιέζεσαι…
Εντάξει, κι αν δεν τα κάνεις εσύ, θα τα κάνει κάποιος άλλος για να μπει στη ζωή σου. Απλά πρόσεχε, όταν ξαπλώνεις σε κάποιο κρεβάτι, αγκάλιασε το τώρα, που θα σε κάνει να χαμογελάς αύριο, και όχι το timing, που θα σε αφήσει για μια ζωή στο χθες.
xoxo
sinon team
SINON 